غرور

نمی‌دونم کارم خوب بود یا نه ولی کسی که خیلی دوسش داشتم و اونم مثلا دوسم داشت بعد مدتی گف به درد هم نمیخوریم و با من اذیت میشی و رهام کرد؛ من از اون لحظه باوجود اینکه شب بیداری های زیادی کشیدم ولی اصلا سراغش رو نگرفتم و هیچ پیامی ندادم راجب مسائل احساسی هیچ پیامی از طرف من دریافت نکرد غرورم رو حفظ کردم ولی خیلی زجر اوره خیلی 😔همش می‌خوام خودمو قوی نشون بدم ولی ...خانوما من تاحالا قبل این رابطه های دیگ داشتم ولی احساس میکنم این همه روح و انرژی و دوس داشتنم رو برد دیگه به هیچ کس نمیتونم اعتماد کنم انگار ک دنیا از جهت احساسی برام تموم شده..من دوسش داشتم ولی تنها چیزی ک تونستم حفظ کنم غرورم بود همش میگم شاید اگه بهش میگفتم اونم باهام راه میومد و پیش هم بودیم ولی به قیمت چی؟ از اینکه یکی دیگه رو ترجیح داده زجر میکشم ولی زورم نمی‌رسه