من افکارم دیونم میکنه نمیدونم باید چیکار کنم و کجا برم و چی بگم من همش تو ذهنم با خودم حرف میزنم مثلاً هر بار یکی رو تو ذهنم تصور میکنم و باهاش حرف میزنم آنقدر خیالی حرف میزنم که از واقعیت دور میشم مثلاً میرم بیرون تو ذهنم تصور میکنم با یکی دعوا میکنم میزنمش و ... یا دهن به دهن میشم و حاضر جوابی میکنم اینا همش ساخته ذهنمه امروز کلاس داشتم اصلا نمیتونستم بفهمم چی میگه مربی اصلا نفهمیدم چی گفت آنقدر تو ذهنم با خودم حرف میزدم که وقتی اومدم بیرون گفتن چی شد کلاسا چی یاد گرفتی نتونستم چیزی بگم چون اصلا متوجه نشدم قبلا اینجور نبودم دو سالی هست این بلا سرم اومده دلیلیش چیه لطفا کسی میدونه راهنمایی کنه دارم دیونه میشم