دیگه بریدم ، واقعا زندگی کردن با خانواده سخته ، تاوانش رو دارم با روح و روانم میدم . امروز پریود شدم وحشتناک درد دارم بعد مجبورم کردن با این اوضاع بلند شدم ظرفا رو هم بشورم چون نوبت من بود . اونا مثل چی بچه میارن من باید کاراشونو بکنم . اصلا اصلا درک ندارن ، بخدا یه ذره حتی یه کوچولو احترام یا محبت برام رویاس . بیست و چهار ساعته هم تو خونه زندانم . حتی یه خواب راحت هم برام نمیزارن . در ماه حتی هزار تومان هم خرج نمیکنم . هیچ آرامشی ندارم . خسته ام بقرآن 🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀 به نظرتون خدا این همه ظلم رو میبخشه ؟؟؟؟
چند سالته و چندتا بچه این؟
منم ھمینم🙃💔
حالا تو فکر کن
مامان بنده خدات وقتی مریض میشد چقدر باید کار میکرد
شوهر داری
بچه داری
و .....
آیا کسی بود درکش کنه ؟؟؟
من خودم به خانوادم محبت میکنم
خودم سعی میکنم درک کنم مامان و بابام یا داداش و آبجیم
سعی میکنم خودمو جای اونا گاهی اوقات بزارم
اونوقت محبت و عشق وقتی کنی متقابلا بهت برمیگرده
مثلا هر روز برو مامان یا بابات گاهی بغل کن
براشون چایی ببر یا دست و پاهاشون و ببوس
یا از داداشت تعریف کن و ....
شاید اولاش اون بازخوردی که میخوای رو از طرفشون دریافت نکنی
شاید ها
ولی به مرور زمان و با تکرار میبینی یک تغییراتی اتفاق افتاده
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز