قرار بود خیلی خفن باشه
کلی براش پلن داشتم اما هیچی به های
کنج اتاقم نشستم و به ترکای دیوار زل زدم و به آینده مبهمم فکر میکنم
بعضی از آدمای ارزشمند زندگیمو دست دادم احساس تنهایی و پوچی میکنم آدمایی که مالک بخش بزرگی از خاطرات و تجربیات خوب من بودن
از داشتن همیشگی خانواده ام مطمئن نیستم ...
به قول ویکتور هوگو:لحظاتی وجود داره که حالت بدن هرطور که باشه ولی روح زانو زده
درست مثل من
به ظاهر ایستاده ام و در حال جنگیدن برای رسیدن به آرزوهام اما روحم .....
امان از مبهم و سردرگم بودن :)
موافقم لعنت به این زندگی
مال من ک با استرس و حمله عصبی و.. گذشت🚶🏻♀️
ببخشید که انرژی ها منفی ام رو تو سایت مینویسم
حس میکنم اینجا بهترین جا برای این کاره .
تا پایان کنکور تحملم کنید :)
فکر کنم از سنمونه
بعدش شاید درست بشه
منم فکر میکردم خیلی هیجان انگیز تر باشه ولی تا الان به قبلش ک نبود😁
چه تاپیک قشنگی حال و هوای نصف ماهارو میگه))
شما کلاس ادبیات زیاد میری
منم ۱۸ سالمه و قرار بود این دوران بهترین دوران زندگیم باشه اما روز به روز افسردگی غلبه میکنه توی وجودم
روی ساختن شخصیتتون کار کنید توی این سنین
۱۸ سالگی من چیزی ک تصور میکردم نبود
ولی خب سال خوبی بود
