من خودم میگم آدم باید بپذیره که قراره یه عمر با یه آدمی که توی یه خانواده دیگه بزرگ شده و چندین سال از عمرش رو با من نبوده زندگی کنم و باید اینقدر درک کنم که قراره همدیگه رو کامل کنیم نه اینکه به نفع خودمون تغییر بدیم و اینکه وقتی بچهدار بشیم که تا حدی تونسته باشیم همو بشناسیم و همو کامل کرده باشیم
نظر شما چیه؟
<یک آدم را دوبار پیدا نخواهی کرد ،حتی در همان آدم:))) 🤍🌱”>
به جز استارتر هیچکس ریپ نزنه ، مزاحم نشو. من به اسم کاربری دقت نمیکنم . عاشق کتاب خوندنم کتاب هایی که تا الان خوندم: راز هایی درباره مردان ، بیشعوری ، مردان مریخی و زنان ونوسی ، کیمیاگر ، افزایش اعتماد به نفس ، زبان بدن ، مردی به نام اوه ، تاوان بوسه های تو ، زنان زیرک ، هنر اغواگری
یه تجربه بگم بهت. الان که دارم اینجا می نویسم کاملاً رایگان، ولی نمی دونم تا کی رایگان بمونه. من خودم و پسرم بدون هیچ هزینه ای یه نوبت ویزیت آنلاین کاملاً رایگان از متخصص گرفتیم و دقیق تمام مشکلات بدنمون رو برامون آنالیز کردن. من مشکل زانو و گردن درد داشتم که به کمر فشار آورده بود و پسرم هم پای ضربدری و قوزپشتی داشت که خدا رو شکر حل شد.
مشکل من الان اینه نمیتونم بپذیرم اینهمه بیخیالیشو فک میکنم باید ول کنم این زندگیو دیگه صبر می ...
خب یجاهایی که فکر میکنین واقعا خیلی مهم نیس شمام سخت نگیرین و بیخیال باشین اما ایشونم باید یکمی درک کنن شما رو و زندگی رو جدی بگیرن به نظرم هر دو طرف باید یه کاری کنن که تعادل نسبی تو رابطه برقرار بشه
<یک آدم را دوبار پیدا نخواهی کرد ،حتی در همان آدم:))) 🤍🌱”>