تو شهر غریبیم دوراز خانواده هامون خسته شدم از یکنواختی نه کسی میاد نه جایی میریم بعد مدتی میرم تو بازار آدمارو میبینم دلم باز میشه
اگه مهمونی میرید مهمون دارین افطار دعوت میشین خداروشکر کنید دلم یه افطاری یه مهمونی خواست دلم برا خودم و بچم میسوزه درسته الان فامیلی مثل قدیم نیست ولی تنهاییم خیلی بده آدم افسرده میشه😔
منی که ارزو میکنم مهاجرت کنم کسیو نبینم
منم خیلی تنهام دور از خانواده تو شهر غریب هیچ کیو ندارم
کدوم شهری عزیزم
چند سال پیش مثل تو بودم و مثل تو فکر میکردم الان ک نزدیکمن دلم میخاد برن یه جایی دور سالی یکبار ببینمشان اصلا نباشن . از دستشون مغز درد دارم حتی مادرم
درکت میکنم منم مجردم ولی خوابگاه زندگی میکنم تو خوابگاه ک هستم انقد از غم غربتت دلم میگیره
من فکرکردم خارج از کشوری بیخیال بابا بشین برای خودت وقت بگذرون انقد تلقین نکن اینو به خودت
