بنظرتون اگ نوجوون ۱۷ساله عاشق بشه واصلا موقعیت ازدواجش فراهم نیس.حرفشو نتونه بمادرش بگه..چون از عکس العمل مامانش نگرانه..
مادرش چجور واکنش نشون بده ک بچه اعتمادکنه بهش..بحرفش گوش کنه این خاب وخیال ازدواج غیرازموعد ازسرش بپره..اصلا مادر چجور سر صحبتو باز کنه ک بچه حرف دلشو بزنه..امسال وقت کنکورشه..میگ مغزم درگیره یچیزایی هس جلو فکروتمرکزمو میگیره..واقعا سردرگمم
سر صحبتو باز کنه. باید خیالش راحت باشه
نوجوون که نباید ازدواج کنه!!
تو الان مادری یا فرزند؟
نوجوون بایدبشینه درسشوبخونه
مگه ازدواج خاله بازیه
دوستانه بگو من میدونم جریانوووو حرف بزنین ولی اصلنننن نزارین ازدواج کنه
۱۷ سالگی سن ازدواج نیست
باهم دوست بمونن تا یکم پخته تر شن بعد ازدواج مطرح کنن
من مادرم.میدونم الان وقت ازدواج بچم نیس.
سر صحبتو باز کنم بگم چرا فکرت درگیره اون شروع کنه چی بگم بهش..خب واکنششو میدونم چیه..میگ از پسش برمیام..اصلا نمدونم در جوابش چی بگم
البته یسری صحبت کردم ۱ماه باهاش نبود دوباره..فک میکنه تا نگیرتش انگار مدیونه بهش
من همه اینارو میدونم.همه صحبتارو هم گفته بودم یماه کات کرد افسردگی گرف..فکنم دوباره ارتباط برقرار کرد.مغزش نمتونه حلاجی کنه ک الان وقت ازدواج نیس..
امروز درمورد درسو کنکور اینده باهاش حرف زدم ساکت بود اخرش فقط گف من از کلاس دهم فکرم مشغوله ..نمتونم درس بخونم..هرچی گفتم بمن بگو گف همونجور ک ازونموق ریختم توخودم الانم نمیگم..
دوستیشو ۳ماه پیش فهمیدم..خودش گف..اما بقصد ازدواج
بگو کنکورتو بده فردای روزی که قبول شدی بیاد خواستگاری.تا اونموقع خودش پشیمون شده
پسره
اگ دختر بود ک چاره داشتم..
کاش کسی همچی تجربه ای داشت.راه پیش پام میزاشت..نمدونم اصلا چکارکنم..چی بگم ک قانع بشه..هرحرفی لازم بود گفتم قانع نشد
