سلام
من یه خواهر دارم که تو خانواده به مظلوم بودن معروفه،اما برخوردش با من یه مدل دیگست مثلاً فکر کنید من دو سه ماه یکبار میرم خونمون و میبینمش،بعد با هم صمیمی داریم حرف میزنیم ،یهو به یکی از حرفهای من گیر میده که با منظووور اینو گفتی و چقدر توبدی.....ولی واقعا بی منظور بوده و اصلا حتی به ذهنم اون منظور خطور نکرده
بعد ناراحت میشم و هیچی نمیگم،همه ام میگن اون مظلومه حق با اونه.....کلا از نوجوونی با من برخوردش همین بوده ،تو این شرایط من چی بگم؟!سکوت کنم؟مثله خودش با صدای بلند بگم که بقیه صدامو بشنون؟!بی محلی کنم و دیگه باهاش حرف نزنم ؟!
الان بغضم گرفته همه خواهر دارم منم خواهر دارم همیشه انگار دشمنش بودم و فقط ازم انتظار داشته دریغ از کمک...همیشه ام فکر میکنه برعکسه
