هرگاه حس کردید که نا امیدی و ترس دارد بر وجودتان غلبه میکند با تمام قدرت و ایمان کامل با خود تکرار کنید:
"من در احاطه ی قدرت الهی هستم"
"من در پناه عشق الهی هستم"
"خداوند در همه حال یار و یاور من است"
آنگاه خواهی دید که چه آرامشی در آغوش امن پروردگار خواهی یافت.
هرگاه به این باور قلبی رسیدی که نیرویی مافوق نیروی خداوند نیست با تمام وجودت حس امنیت را در میابی.
در این زمان ترس و اندوه را به کناری خواهی نهاد و شوق تمامی وجودت را در برمیگیرد.
قلبتان به نور ایمان الهی روشن و منور باد.
توی اتاق منو پسره نشسته بودیم یه بشقاب بود که داخلش یه سیب بود پشت سرشم بود🤦♀️ خواستم بگم ببخشید میشه سیب بخورم...
به سیب نگاه کردم و یهو پریدم وسط حرفاش و
گفتم...ببخشید ....اونو بخورم...!😐
هیچکس الان جای ملانیا نیست
نمیدونه فردا شب به عنوان زن رئیس جمهوره براش غذا میارن
یا خودش باید کتلت درست کنه
خدا واسه هیچ زنی نیاره این دلشوره رو😂
عمه بلقیس به همه چیز کار داشت
به اینکه دختر همسایه تازگی ها زیر ابرویش را برداشته
به اینکه زن مطلقه ای که طبقه ی دوم زندگی میکرد بعد از نیمه شب برگشته ، به اینکه فلانی توی مهمانی دامن کوتاه پوشیده.
عمه بلقیس زن نجیبی بود و دوست داشت که همه ی دنیا مثل او به مقولهی نجابت نگاه کنند.
هرکس حرکتی میکرد که با عرف و سنت های او نمیخواند ، عمه بلقیس لبش را میگزید و روی گونه هایش میزد
اگر خیلی به چالش میکشیدی اش و ثابت میکردی که فلان کار آنقدرها هم بد نبوده میگفت: وااا خدا مرگم بده، پس همسایه ها چی فکر میکنند؟
چون اصولآ اینکه بقیه چه فکری میکنند در فرهنگ عمه بلقیسی از اینکه خود آدم چه فکری میکند مهم تر است.
«عمه بلقیسی» فرهنگ غالب بعضی کشورهاست.
عمه بلقیس ها همه جا هستند و به همه چیز کار دارند.
به عقاید دیگران، به لباس پوشیدن دیگران، به آدامس خوردن دیگران، به اینکه کی با کی رفت و با کی آمد.
عمه بلقیس ها داعیه دار فرهنگ و شرافت و نجابت و همه ی چیزهای اینجوری هستند
➖یاد بگیریم به عقاید و شیوه زندگی هر کسی (حتی اگر از نظر ما نادرست است) احترام بگذاریم.
زنندهترین شوخی مردان متاهل با همسرشون :میرم یه هوو برات میارم
زنندهترین شوخی زنان متاهل با همسرشون: سکه شده فلان تومن ظرفا رو بشور
حرمت بینتون رو با این شوخیا از بین نبرین
بعضیام هیچی نیستن از روی خریت خودمون واسه خودمون گندشون میکنیم جوری که خودشونم باورشون نمیشه انقدر گنده باشن
در ادامع خودم
من به این جمله خیلی ایمان دارم حالا با ذکر مثال براتون بازش میکنم
ببینید همه ما تو زندگیم ی ادم هایی اومدن ک با ادمایی ک همیشه بودن خیلی متفاوت بودن یا تو زندگیمون همیشه یه چیزی رو خیلی بیشتر از چیزای دیگ تو دایره توجهمون قرار دادیم یا ب عبارت دیگه الویتمون قرار دادیم
خب این یکی از چیزاییه که ما تو زندگیمون زیاد باهاش روبرو شدیم در واقع یه فرهنگ جا افتاده شده که از ادمایی که خودمون توی افکار مالیخولیایی یا ذهنمون بزرگشون میکنیم ازشون خدا میسازیم
اینقد اون چیز یا ادمو بزرگ و بزرگ و بزرگ میکنیم که دیگ تمام وجودمون میش اون و اونقپر اون ادم پیشمون و تو دید و تصوراتمون بی نقص و کامل و ایده ال میش ک تمام صفات خوبیو بهش ربط میدیم و حتی اگ بزرگترین اشتباه رو هم مرتکب بشه بخاطر اون بتی که ازش ساختیم هیچوقت نمیتونیم بدی هاشو ب چشممون بیاریم
از طرفی ما با این بزرگنمایی از ادما اونا را از فرش ب عرش میرسونیم چون این ما ادما هستیم که به دیگران روحیه میدیم انگیزه میسازیم خب شما ی خانمی رو تصور کنید ک خیلی بی اعتماد بنفس وقتی چهارتا اقا بهش بگن چ خانم زیبایی مسلما این خانم به این باور میرسه ک واقعا زیباست درسته که ما باید خودمونو باور داشته باشیم اما متاسفانه همیشه نکته و گفته های روانشناسی ممکنه روی ادما تاثیر نزاره چون ادما هیچوقت خود واقعیشونو پیدا نکردن
و وقتی هم ما این انگیزه رو در کسی ایجاد کنیم اون به یه باور درونی توی خودش میرسه و اینقد پیش خودش بزرگ میش که ما در مقابل بصورت یه نقطه دیده میشیم و درست زمانی که ما از اون چیز یا ادم توقعی نداریم ما رو جوری زمین میزنه و کاری که فکر میکردیم هرگز از اون ادم سر نمیزنه رو انجام میده که تموم باورهای مارو خراب میکنه در واقع اون ادم خیلی گناهکار نیست چون ما این ارزش و خودبزرگ بینی رو دو دستی تقدیمش کردیم و فراموش کردیم که همیشه از هر کس و هر چیزی که توقع نداری برعکس باید توقع داشته باشی یه قانونه طبیعیه
و فقط بعد اون اتفاق تلخ ما میمونیم و کلی دیوار که رو سرمون اوار شده و اونی که ی روزی که خودمون بزرگش کردیم حالا از اوج با یه ذره بین تماشامون میکنه و به سادگیمون میخنده
هرگز تو خوبی کردن به ادما افراطی عمل نکنیم چون بی ظرفیت ترین و منفعت طلب ترین موجود روی زمینن
ژینانوشت🤍🦋
امیدوارم تجربع های دست و پا شکستع ام ب کارتون بیاد و کمکتون کنع
باوان جانا♥️🧿
اینکه مدام نگرانی نکنه فلان حرف و فلان کار که جزوی از شخصیت و رفتار غریزی توعه باعث رنجش اون بشه نشون میده تو خودتم برای خود واقعیت ارزش قائل نیستی. وقتی خودت هنوز خودتو نپذیرفتی چطور انتظار داری اون دوستت داشته باشه و بهت احترام بذاره؟! احتیاط شرط عقله ولی این دیگه احتیاط نیست، نقش بازی کردنه و کافیه یکی دوبار بد بازی کنی تا از این پروژه سینمایی اخراج بشی...
خب خیلیامون تو زندگی حالمون یکسری رفتار و منشی داریم که قطعا ممکنه باب میل کسی نباش چون ادما نزاجاشون شخصیتاشون ملاکاشون خیلی متفاوته اصلا هم فرقی نداره که شما چجور ادمی باشی و اینکه اصلا اون رفتارا،کارا درسته یا ن مهم اینه که اونا از چنین چیزی که تو وجود شماست خوششون نمیاد حالا با دلیلایی که قطعا پیش خودشون ساختن مثلا من ادمیم که از ابگوشت یا کله اصلا خوشم نمیاد(کله پاچه)با وجود اینکه بسیار غذایی مفیدی هستن ولی من اصلا به مزاحم خوش نمیشینه اما عاشق فست فودم ینی شما ی دنیا فست فود بهم بدی تا صب میخورم اما حاضر نیستم از 25کیلومتری ی کله پزی رد شم ،ادمام همینن گاهی وقتا به هر دلیلی از تو خوششون نمیاد اما مهم تر از همه اینه که ما ادما خودمونم پذیرای چیزایی که خودمون داریم نیستیم چرا؟چون همیشه الویتمون زاویه دید بقیه بود ،تو نوع لباس پوشیدنمون ،ساعت رفت و امدمون،اخلاقایی ک داریم و مثلای دیگ ک میش زد همیشه قبل انتخاب هر چیزی به این فکر میکنیم ک مثلا فلانی از این رفتارم برداشت بد نکنه ؟من این لباسو میپوشم مردم پشتم حرف نزنن؟خب چرا؟پس کی تو به خودت فکر میکنی؟مثلا چون طرف از این مدل ابروی من خوشش نمیاد من باید برم مدلشو تغییر بدم؟چون فلانی عطر تند دوست نداره من نباید بزنم؟من با اون دوستم بد شم چرا چون دوست دیگم ازم ناراحت نشه؟واقعا چرا؟چرا خودمون نباشیم؟چی از وجودمون کم میکنه؟اصلا بهش فکر کردین؟اینکه همیشه بین چیزی که خواستیم و هستیم کدومو انتخاب کردیم؟ما چیزی که دیگرانو خوشحال و راضی میکنه هستیم
ما بیشتر برای مردمیم تا خودمون تا بد نیایم ب چشمشون تا از نظر اونا پاک و درستکار باشیم
ی مثال معنوی میزنم ببینید این دلیل نمیش چون پدر من دوست دار من چادر بپوشم باید بپوشم ببینید من اصلا توهین نمیکنم پس خوب تا اخر بخونید
میخوام بگم من وقتی طرز استفاده از چادرو بلد نیستم وقتی از ارزشاش نمیدونم وقتی نمیدونم چجور قانونی دار چرا باید سرم کنم؟درسته که من چادرو به هرار روش نادرست سرم کنم؟و هیچ حرمتی براش قائل نشم چرا چون بقیه میخوان؟خب من میتونم با وجود مانتویی بودنم پوشش درستی داشته باشم و در کنارش به چادری هام اصلا توهینی نمیکنم و حرمت اونارو زیر سئوال نمیبرم
چرا معنی خوب بودنو بیام از دید بقیه نگاه کنم؟وقتی من وجود درست خودمو باور داشته باشم اینو به بقیه هم منتقل میکنم و نمیزارم اونا راجبم فکر بد کنن وقتی من به خودم ایمان داشته باشم کسی نمیتونه رفتارو خواسته های منو زیر سئوال بیره و بی حرمتی کنه
من میتونم خودم باشم ن ادمی که بقیه برای خوب جلوه دادن ازم میسازن چون در نهایت یه جایی من خود واقعیمو نشون میدم
پس چ بهتر همه جا با ی رو جلو برم
شرمنده باز دراز گویی کردم
ممنون از اونایی ک میخونن و وقت میزارن
خیلی گلید باوان جانای من♥️
ژینا نوشت🤍🦋
من نمیدونم چرا باید خودم رو اذیت کنم تا یه آدم رو نگه دارم توی زندگیم. اصلا موندنی که همهچیش با درد و رنج باشه بهتره که نباشه. من بودن کسی رو میخوام که یه چیزی بهم یاد بده، یا حداقل بخواد یه چیز جدید یاد بگیره. نه اونی که حاضر نیست عقاید کهنهش رو بذاره کنار. آدمی که بتونه من رو آزار بده و شب راحت بخوابه، نه تنها توی زندگیم، بلکه توی قلبمم جایی نداره.
در اخرم مث همیشع چند کلام از خودم کاش هممون اینارو سر لوحع زندگیمون قرار بدیم
و یاد بگیریم عشق هر چقدرم خوب ک باشع ک از نظر من اصلا خوب نیست و پر از درد و رنجع
وقتی اذیتت میکنع وقتی تو رو از خود درونیت دور میکنع و ب جای اینکع شاد ترت کنع غمگین ترت میکنع
ب جای اینکع ب عرش برسونتت و راه درستو سر راهت قرار بدع میکشونتت پایین تر و تو ی منجلاب افکار غلط ی ادم غرق میکنع بهترع
از تنت بکنی وبندازی بیرون
بنظر من ادم باید با یکی باشع ک تو قدم اول رفیقش باش کنارش حس امنیت و راحتی داشتع باش
وقتی از عالم و ادم دلگیرع اولین کسی ک برا حرف زدن انتخاب میکنع اون باش
وقتی اشکش میریزه دستای اون پاکش کنع
ن ادمی ک ب بالا پایین شدن هورموناش بگع عشق و با هزارنفر بگردع و حس افتخارم داشتع باش
بنظرم این فرهنگای غلطو جا نندازیم هر چند ک روز ب روز اوضاع دارع بدتر میش
بازم عذر اگ پرت بود 🤙🏻
من یه روز به صورت مشکوکی می میرم و در توضیح مرگم نوشته میشه: وجود انبوهی کف صابون و شامپو و غیرو در تمامی اندامها! و همه به فکر فرو میرن!
ولی عمرا کسی به مخیله ش خطور کنه که مرحومه بلد نبود وقت شامپو صابون زدن دهنش رو ببنده و کیلو کیلو کف می رفت تو حلقش!
