سعدی #

جرم بیگانه نباشد که تو خود صورت خویش؛

گر در آیینه ببینی؛ برود دل ز برت...!

سعدی#  

شبِ فراق؛ که داند! که تا سحر چند است!
مگر کسی که به زندانِ عشق؛ دربند است...

سعدی#  

به هر چه خوب تر اندر جهان نظر کردم

که گویمش به تو ماند تو خوب تر ز آنی...

سعدی#

خلایق در تو حیرانند و جای حیرتست الحق!
که مه را بر زمین بینند و مه بر آسمان باشد...

سعدی#  

عشق در دل ماند و یار از دست رفت...

سعدی#  

تو به حالِ منِ مسکین به جفا می نِگری؛
من به خاکِ کَفِ پایت؛ به وفا می نِگَرَم...

سعدی#  

اِی خردمند! که گفتی نَکُنم چشم به خوبان؛.
به چه کار آیَدَت آن دل؛ که به جانان نَسپاری...؟
سعدی#  

وانگَه که به تیرَم بِزَنی؛ اول خبرم ده!
تا پیشتَرَت بوسه دَهَم دست و کَمان را...
سعدی#  

دوستان گویند سعدی خیمه در گلزار زن

من گلی را دوست دارم که در گلزار نیست

سعدی#  

ای یار که ناگزیر دل در هوای توست؛
جان نیز هم؛ اگر قبول کنی؛ برای توست...
سعدی#