سعدی #

عمر دگر بباید؛ بعد از فراق مارا؛

کین عمر صرف کردیم؛ اندر امیدواری...

سعدی#  

صبح می بوسم تو را،
شب توبه میگیرد مرا...
صبح مشتاقم ولی،
شب حال استغفار نیست...!
سعدی#  

مرا به هیچ بدادی و من هنوز بر آنم

که از وجود تو مویی به عالمی نفروشم...

سعدی#  

آن که نقشی دیگرش جایی مصور می‌شود!

نقش او در چشم ما هر روز خوشتر می‌شود...

سعدی#  

مشتاقی و صبوری از حد گذشت یارا!

گر تو شکیب داری طاقت نماند ما را...

سعدی#  

ذوقی چنان ندارد بی دوست زندگانی

دودم به سر برآمد زین آتش نهانی

شیراز در نبسته‌ست از کاروان ولیکن

ما را نمی‌گشایند از قید مهربانی...

سعدی#  

اِی خردمند! که گفتی نَکُنم چشم به خوبان؛.
به چه کار آیَدَت آن دل؛ که به جانان نَسپاری...؟
سعدی#  

خلایق در تو حیرانند و جای حیرتست الحق!

که مه را بر زمین بینند و مه بر آسمان باشد...

سعدی#  

من چرا دل به تو دادم که دلم می‌شکنی؟

یا چه کردم که نگه باز به من می‌نکنی؟

سعدی#  

چنان به موی تو آشفته‌ام به بوی تو مست!

که نیستم خبر از هر چه در دو عالم هست...

سعدی#