سلام خدمت شما دوست عزیز
این مساله خیلی شخصی و با توجه به دیدگاه افراد مختلف متفاوته و نمیشه نظر کلی درباره اش داد اما به طور کلی بهتره خود زوج ابتدا رابطه عاطفی خوبی داشته باشند،درباره تصمیم به فرزنددار شدن با هم یک نظر باشند، در حل مسائل زندگیشون بالغانه رفتار کنند، به دلیل اصرار اطرافیان تصمیم به بچه دار شدن نگیرند، فکر نکنند اگر فرزندی نیاورند دچار مشکل و ایرادی هستند، فکر نکنند با تولد فرزند همه ی مشکلات زندگی مشترکشان حل میشود و به طور کلی فرزند رو ابزاری برای حل مسائلشان ندانند .
بعضی ها به دلیل ادامه نسل فرزند میاورند، بعضی ها به دلیل تکرار یک کلیشه ذهنی که عقیده داره یک زوج حتما باید بچه ای داشته باشند(که لزوما اصلا این طور نیست) ، بعضی ها به این دلیل که بچه رو عاملی برای تحقق آرزوهای دست نیافته خودشون میدونن و دوست دارند بچه شون اون راه نرفته رو بره و عده ی کمی هم با دید واقع نگری دوست دارند فرزندی داشته باشند و به فکر تامین امنیت، تامین هزینه ها، تربیت صحیح و تامین آینده ی خوب هم برای فرزندشون هستند و این عمل رو طبق یک انتخاب آگاهانه و مشترک با همسرشون انجام میدهند که در این صورت بسیار عمل خوبی هست.
اما متاسفانه انگیزه اکثریت افراد جامعه ما در طبقه دلایلی میگنجه که در این بحث برای شما برشمردم و شاهد هستیم که طلاقهای بسیاری با وجود فرزندان بی گناه در جامعه اتفاق افتاده یا بچه ها از سطح پرورش خوبی برخوردار نیستند. اما در نهایت اگر این سوال ذهنی شما برای انتخاب بین فرزنددار شدن یا نشدن است به شما توصیه میکنم برای پیدا کردن جواب سوال ذهنتون جستجوی بیشتری بکنید و این مسیر رو آگاهانه طی کنید تا به تصمیم صحیحی برسید. موفق باشید
تجربه شما
اولین نفری باشید که نظر میدهید