با سلام و احترام خدمت شما دوست عزیز. نوع رفتار افراد و شخصیتی که در حال حاضر دارند متشکل از تجربه های شخصی زندگی و میزان رشد یافتگی در مهارتهای ارتباطی و اجتماعی آنها میباشد. به هر میزانی که رشد روانی افراد درسطحهای پایین تری باشد رفتارهای نابالغ تری از خود نشان خواهند داد. قهر کردن یک روش مخرب و نابالغ برای فرار کردن از مشکلات درونی افراد است که مربوط به دوران کودکی سنین 4 تا 5سال و نیم میباشد اگر در این سن افراد مهارتهای حل مساله را به درستی یاد نگرفته باشند تا بزرگسالی در مواجهه با افراد و چالشها ی زندگی برخورد خواهند کرد، در این میان رفتاری که شما در قبال همسرتان از خود نشان میدهید نیز یا تقویت کننده آن شیوه خواهد بود یا خاموش کننده آن رفتار. احساسی که شما در برابر قهرهای همسرتان دریافت میکنید حس طرد شدگی است که به احتمال خیلی زیاد یاداور برخوردهای بزرگسالان شما در دوران کودکی با شما بوده است، برای جبران این احساس طرد شدگی شما فکر میکنید مجبور به سکوت و تحمل اوضاع هستید در صورتی که نتیجه انتخاب این رفتار صدمه زدن به خود شما و آسیب به سلامت روانتان میباشد.همانطور که فرمودید دامنه قهرهای همسر شما خیلی زیاد میباشد و این که در کجای این دامنه شما واقعا مقصر هستید یا نیستید نیاز به بررسی توسط مشاور دارد، اما با وجود هر اختلاف نظری قهر کردن آن هم به این شدت در رابطه مجاز نمیباشد و بهتر است شفاف با همسرتان صحبت کنید و بگویید منطقی برای قهرهای ایشان وجود ندارد و این کار باعث ناراحتی و خشم شما میشود و میخواهید برای حل مشکل به مشاور مراجعه کنید اگر قبول نکردند به تنهایی به مشاور مراجعه کنید. موفق باشید
تجربه شما
اولین نفری باشید که نظر میدهید