سلام. با توجه به صحبتهایی که کردید پیشنهاد میکنم حتما با یک روانشناس کودک صحبت کنید. مخصوصا اگر نارس دنیا اومدند. اینکه دل نازک هست زیاد مشکلی نیست. ولی با توجه به گفته های خودتون، عدم ارتباط گیری صحیح با دیگر بچه ها، اضطراب و واکنشهای احساسیش و اینکه فرمودید حس میکنید از لحاظ رشد ذهنی و اجتماعی از بچه های همسنش عقب تر هست نیاز به بررسی دقیقتر توسط روانپزشک کودک یا دکترای روانشناس کودک دارد.
یک سال پیش بردم چون حرف نمیزدن یه دکتر روانشناسی احتمال اوتیسم خفیف داد ولی یه دکتر دیگه این احتمال و رد کرد چون میگفت بچه کاملا حرف من و متوجه میشه ارتباط چشمیش خوبه و چیزای دیگه ولی بازم ما کار درمانی ذهنی و گفتار درمانی رو شروع کردیم که هنوز هم ادامه داره . الان حرف میزنه دستور پذیریش خوبه با بچه ها بازی میکنه مشروط به اینکه گریه نکنن . نمیدونم چرا اینجوریه این مورد هم به دکترش گفتم که میگه بره مهد خوب میشه ولی اونجا کلی بچه ها جیغ و گریه دارن و پسرم اصلا واینمیسته
سلام مجدد باز تاکید میکنم زیر نظر یک روانپزشکِ خوبِ اطفال باشید . نمیخوام احتمال وجود اوتیسم فرزندتون را تایید یا رد کنم. ولی یکی از نشانه های اوتیسم حساس بودن به صدای بلند اطرافیان هست. شما سال پیش بچه را پیش متخصص بردید. بنظرم پیگیر باشید. حتی اگر اوتیسم هم نباشه نیاز با بازی درمانی و مراحل دیگه ی درمانی داره. اون باید بتونه کم کم با همسالانش و در جمع وارد بشه و از این موضوع هراس نداشته باشه. این هراس چه از مشکل اوتیسم باشه چه مشکلات دیگه ای مثل عدم مهارتهای اجتماعی باید مورد درمان قرار بگیره. زیر سن شش سال، فرصت طلایی برای رفع مشکلات رفتاری بچه هاست. امیدوارم که این تایم طلایی را از دست ندید و موفق باشید.