دوست عزیز ،،نقش شما دانش آموزیست،،،احساسات کنونی شما کاملا طبیعی هست،چه بسا در آینده ایشان در نظر شما نباشد و شما ایشان را در حد خود ندانید،،احساسات شما یک وابستگی هست،اگر آگاه باشی به احوالات خودت،هرگز این رابطه ها را شروع نخواهید کرد،شما از بنده سوال کردید و پیشنهاد بنده اینست که برای چیزی که پیش نیامده هیاهو مکن(ضرب المثل قدیمی هست)
این رابطه ها شمارا از تحصیل و آینده و اهداف مرد نظرتان شما را دور خواهد کرد،،اونقدر راه در پیش دارید و آدمهای مختلف سر راهتان قرار میگیرد که میبینید که ایشان یه اتفاق ساده در نوجوانی شما بوده،شما فقط به تحصیل خودتان فکر کنید،،،به ایشان بگویید که خیلی موافق حرف ایشان هستید و اتفاقا من هم میخواهم درس بخوانم و به رابطه باتو اصلا فکر نمیکنم،،،برای ما امیدی و افسردگی حتما از مشاور کمک بگیرید یا با من در ارتباط باشید.
تجربه شما
اولین نفری باشید که نظر میدهید