نوجوانی ۱۷- ۱۸ ساله هستم و بیش از حد خیالاتی و تخیلیم ... حتی میتونم داستان های قشنگی بنویسم از این بابت ...
اما این فکر و خیال ها زمانی ییشتر میشن که من یه موسیقی یا پادکستی گوش میدم ان موقع فکر بابته اینده میکنم و اشنایی با ادم های جدید و ... و این مدت زمان گوش دادن به پادکست و موسیقی ها زیاد است در روز شاید روزی ۲ ساعت گوش بدم و این فکرا و خیالا همش همراهن
ایا این یک مشکله یا طبیعیه به خاطر قوه تخیلم و سنم چون که نوجونم؟
اما همین گوش دادن به پادکستا و موسیقیا حس میکنم باعث شده بیشتر گوش بوم و بیشتر فکر کنم و از درسم عقب میمونم امسال هم از لحاظ تحصیلی ساله مهمیه و باید درس بخونم چون میرم پایه ۱۲...
ایا این یه مشکله؟ یا نه؟ اگر که مشکله راه حل میخوام چون شرایط رفتن پیشه تراپیست رو هم ندارم! اخه تایمشم ندارم چون مشغول درس هستم
تجربه شما
اولین نفری باشید که نظر میدهید