من، مادر یک فرشته ام،،، نه که حسادت کنما، نه خدا سرر شاهده.. ولی وقتی از فامیل، کسی استوری میزاره از بچش، از اولین ماما گفتناش، از تاتی تاتی کردناش، از شیرین کاریاش... و هزارررااان چیزایی که خودتون مادر هستین و میدوونین چه لذتی دارههه دیدن قد کشیدن بچتون......
وقتی میبینم، تمام غم های دنیا آوار میشه رو سرم، چرا بچه من... چرا کودک من... چرا.... چرا نمیتونم تا ابددد، صداشو بشنوم، نمیتونم راه رفتنش رو ببینم،، از پارک متنفررم، از سرسره، از اسباب بازیایی که الان ۲ساله تو اتاقش خاک خوردن،، عروسکای دخترم هیچ وقت خراب نمیشن،، خییییلی سخته ادم، دشمن شــــــــــاد شه.... الهی هیچ وقت، دشمن شاد نشین...... من مادر یک فرشته ام،، خیییلی سخته کودکت جلو چشات فقط قد بکشه، ولی دریغ از یه کلمه حرف زدن......