زمزمه های دلتنگی....

بانو جونم منو گرما دشمن خونیم باهم اصلا بخیر نمیشیم کاش زمستون بیاد😁😍😍

صبح ها
یکی از خاطراتت
که بیشتر از همه دوستش دارم
برایم شعرِ جدید دَم می کند!
می نوشم…
دوستت می دارم…
و
زندگی شروع می شود!

✰

صبح من خیرے ندارد
بے طلوع چشم تو

ذره اے چشمان خود را
باز ڪن خورشید من ...



‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎💞჻ᭂ࿐✰

مجبوری قبول کنی که
بعضی آدم ها
فقط میتونن تو قلبت باشن
نه تو زندگیت... !

ااینجا هوا خنکه😀😀

صبح بخیرهایت
باغچه های دلم را
شکوفا می کند
تُ تکرار کن
تا غنچه بدهند گلهای قلبم...

بغضم...
از موقعی ...
ترڪید...
ڪه بی جھتــــــ ...
تنھــام ڪَذاشتی...

در حریم جان نشاید غیر عشق آید
به دل

جان فدای آن دلی ڪه ڪاروانش یک دلست

ممنون سحرخیز خانم برای توام مبارک اصلا همه روزات روز عشق و مهر ومحبت جانان 🙏🌹🌹🌹 ❤❤❤

مرا از شروع شب این زمانه
کشاندی به اوج ستاره، ترانه
تو اي زندگی را بهانه، تو اي نور
تو اویی و یا یک نشانه؟!
همین دانم این نظم از توست
تو موزیک موزون رشد جوانه
تو در انتهای غزل روشن و گرم
وجودم به سویت روانه
تو وزنی برای غزلها
غزلهای ناب،
عاشقانه!

ببخشید اسی شرمنده

بچه ها بیایددددد تولد داریممممم🥰😍🌹اسی جون خودتون هم دعوت هستید هاااا 

بیاین تاپیک اخرمم❤🌹😎بچه ها لطفا یه پست بزارید

[QUOTE=198592873]در حریم جان نشاید غیر عشق آید به دل جان فدای آن دلی ڪه ڪاروانش یک دلست[/QUOTE

دلْ بی‌رخِ خوبِ تو، سرِ خویش ندارد
جانْ طاقتِ هجرِ تو ازین بیش ندارد

از عاقبتِ عشقِ تو اندیشه نکردم
دیوانه، دلِ عاقبت اندیش ندارد

تو هر جا
میروی یارا ، سرِ ڪویت ڪنم منزل

در آغوشِ نجیبت من همیشه در وطن هستم

خوشبحالتون اینجا صبح که مبشه در کوره باز میکنن میگن بفرمایین صبحه 😫😫🤩🤩❤

می نوش که عمر جاودانی اینست
خود حاصلت از دور جوانی اینست
هنگام گل و باده و یاران سرمست
خوش باش دمی که زندگانی اینست❤❤

مرسیو ❤😍😘

گفت  معشوقٖی  به  عاشق کای فتی
تو  به  غربت  دیده‌ای  بـس  شهرها

پس کدامین شهر ز آنها خوشترست
گفت آن شهری که  در  وی  دلبرست

مولانا#  

رفتم تولد 

برگشتم😂😂😂

مثل باران؛ دل به چشمانت سپردم، بازگرد

هیچکس مانند تو؛ قلب مرا عاشق نڪرد

این درد را چگونه توانم نهان کنم
آندم که قلبم از تو به سختی رمیده است

این شعرها که روح تو را رنج داده است
فریادهایِ یک دلِ محنت کشیده است

نگیر از دل
تمام عشق و شورِ با تو بودن را

ڪه دل منهای عشقِ تو 

مثالِ برگِ در باد است