[۵/۱۳، ۹:۰۸] P: وقتی مادر همسرتون میاد و میگه پسر من خیلی نجیبه. پسر من خیلی خوبه. شانس آوردی، من خیلی زحمت کشیدم برای پسرم.
اگر این حرفهارو شنیدید بدونید که باید تغییر کنید.
باید این بت رو بشکنید.
باید بدونن شما هم ارزشمندید و برای شما هم زحمت کشیده شده.
ما باید جلوی فرستادن بعضی از پالس هارو به دیگران بگیریم.
دقیقا همون پالس هایی که میگه شما بت من هستید و خیلی مهم هستید. مرسی که منو گرفتید
[۵/۱۳، ۹:۰۸] P: آیا پدر و مادر ما، مارو با زحمت بزرگ نکردن؟
برامون تلاش نکردن؟
خودمون تلاش نکردیم؟
خانواده همسر چه اولویتی به خانواده خودمون دارن؟
آیا با دیدن خانواده خودمون هم این احترام هارو براشون قائلیم؟
آیا با دیدن خانواده خودمونم دست و پامون رو گم می کنیم؟
نه.
معلومه که نه.
چون از خانواده خودمون بت نساختیم.
اما از اونها ساختیم
[۵/۱۳، ۹:۰۸] P: اما وقتی باهاشون معمولی برخورد می کنید، هیچ پالس خاصی بهشون نمیفرستید.
معمولی میرید، معمولی میاید، دنبال شیرین کردن خودتون نیستید و سرتون به کار خودتون گرمه.
بعد اونها میگن ای بابا، نکنه اینم فهمید ما چه آدم بیخودی هستیم؟
بگذار بهش محبت و توجه کنیم تا فکر نکنه ما کم ارزشیم.
دیگه برای این آدم ادا در نمیارن.
چون بهشون پالس نمیده که من همه جوره شمارو قبول دارم.
تازه میخوان کاری کنن که از سمت این آدم پذیرش هم بشن.پس نباید بهانه گیری کنن و ادا در بیارن.
[۵/۱۳، ۹:۰۸] P: ما اکثر حرفهامون رو با زبان بدنمون می زنیم.
از یکی بدمون میاد، اما وقتی میاد جوری رفتار می کنیم که حس مهم بودن رو بهش القا می کنیم.
اونم خودشو میگیره و میزنه زیر بساط ما.
باید یاد بگیریم به مردم کم ارزش، زیاد بها ندیم.
چون این کار خطرناکی هست.
مردم کم ارزش، یاد ندارن محترم باشن و مورد احترام قرار بگیرن.
پس وقتی به اینها احترام می گذارید، توهم برشون میداره و باورشون میشه.
میگن ای بابا، من نمیدونستم اینقدر مهمم.
تازه شاید من مهم ترم از اون چیزی که این میگه.
چرا به من کم احترام میگذاره؟
بگذار حالشو بگیرم و بهش بفهمونم بیشتر باید احترام کنه.
الان ادبش میکنم تا دیگه حتی جلوی من حرف هم نزنه
[۵/۱۳، ۹:۰۸] P: چه بحث خوبی...من فکر میکنم مشکل اکثر خانم ها و علی الخصوص خودم بلد نبودن شیوه متن سازی و همین بت کردن هستش
بت کردن برای من رضابت همسرم بود این ک فلان حرف رو نزنم خانوادش بهش گله کنن ....
یا کار بیش از حد
لبخند های ژکوند
بروز ندادن دلخوری ها از سبک صحبت شون باهام ک رنگ و بوی تیکه میده
اینکه خواستم نشون بدم من سرم فقط ب کار خودمه
احترام ها و پالس های بیش از حد و الکی...جوری ک دستم بهشون بخوره ی حالتی میشدم...
و اما این بت از بچگی توی ذهن من ساخته شد متاسفانه....