#رهای_عشق
وقتی چشمای قرمز خانزاده رو تو اینه دیدم مطمئن شدم خطر مرگم حتمیه.خیلی بد نگاه میکرد جوری که رعشه افتاد به بدنم سکوت سختی بود.سعی کردمـ حرف بزنم که خانزاده شروع کرد دهنم بسته شد و سعی کردم خوب به حرفاش توجه کنم
خانزاده=یه بلایی سرت بیارم که خان که هیچ خدا هم نتونه نجاتت بده.حالا پته منو واسه خان میریزی رو اب!!؟ادمت میکنم رعیت جماعت باید خفه خون بگیره بهت گفتم!بهت گفتم لاشتو سگم پیدا نمیکنه!چیه پشتت به ریحان بنده؟؟نه اون خودشم عروسک خان هس بعد تو پشتت به یه عروسک خیمه شب بازی بنده؟؟!!
من فقط سکوت کرده بودم و حلقه چشمام ثانیه به ثانیه بزرگتر میشد!یا خا این چی میگفت؟؟!!من کجا ریحانه خانوم کجا پته کجا خان کجا!؟
من=خانزاده من چیو باید به خان میگفتم؟بخدا من کلامی حرف نزدم من حتی سواد درست حسابیم ندارم بعد چجوری باید بفهمم این چیزارو بخدا خانزاده من کاری نکردم
خانزاده=حالا اول لذتمو ازت میبرم بعد مثه آشغـال پرتت میکنم جلوی خان
صدام درنمیومد تازه فهمیدم چه خبره فهمیدم ایندم و دنیام داره نابود میشه منم میشم هرزه خانزاده؟خدایا من کاری نکردم اخه هیشکی به من نگاهم نمیکرد نه چشم رنگی داشتم و نه پوست سفید نه اندام مرد پسند این چرا منو این جوری دیده بود؟!
اشکام بی صدا روی گونه هام جاری شد هق هقم توی ماشین پیچید خانزاده ترمز کرد گفت یا خفه خون میگیری یا همینجا بلا ملایی سرت میارم
انگار تهدیدش بکار بود.خفه شدم صدام در نیومد داشتیم به یه خونه داخل ده میرسیدیم تقریبا مثه خونه ی خان بود.خانزاده پیاده شد و در سمت منو باز کرد و با یه حرکت از ماشین پرتم کرد پایین صورتم به سنگ فرشا خورد و درد گرفت بلند شدم و خاکمو تکوندم خانزاده نگاه حقیرانه ای بهم کرد و با اشاره بهم فهموند باید پشت سرش برم راهی شدم فقط سرم پایین بود خانزاده صداش اومد
خانزاده=ریحان فرستاده بودت تا از من جاسوسی کنی؟؟.....
رها محمدی
