شاملو نیستم
تا آن چنان ڪه او مے توانست
دوست داشتنم را ڪه در فراسوے مرزهاے تنت
از تو وعده ے دیدارے مے خواست
به بند شعر بڪشم
قبانے نیستم
تا با شعرهایم معناے دوست داشتن را تغییر دهم
و پوزش تمامے عاشقانه هایے ڪه در انتظارم هستند را بخواهم
تا به دنبال شعرِ تو بگردم
من فقط شاعرڪے هستم
ڪه اگر غربالے در دست بگیرے از تمامے پرت و پلاهایم
جز یڪ جمله به چیزے نمے رسے
تا با آن چشم در شعر چشمهایت بدوزم و بگویم
دوستت دارم
سلام عزیزم بهتر شدی؟؟
عشق من نسبت به تو مانند دریای مواج است
عشقی عمیق و قدرتمند و جاودان
که در برابر طوفان ها و بادها و باران ها
همیشه زنده خواهد ماند
قلب های ما سرشار از پاکی و عشق هستند
و من با هر ضربان قلب بیشتر از قبل عاشقت می شوم
گونوم ائله سندن شیکایت اؤلوب
بو سئوگی بیر داستان، حئکایت اؤلوب
محبت نه واخت دان جینایت اؤلوب
بوراخ گؤزلرینین حبسیندن منی
@دخترلاکچری20 موج ها خوابیده اند آرام و رام
طبل توفان از نوا افتاده است.
چشمه های شعله ور خشکیده اند،
آب ها از آسياب افتاده است.
هی فلانی! زندگی شاید همین باشد؟
یک فریب ساده و کوچک
آن هم از دست عزیزی که تو دنیا را...
جز برای او و جز با او نمی خواهی
من گمانم زندگی باید همین باشد!
زندگی شاید همین باشد
یک فریب ساده ی کوچک
آن هم از دست عزیزی که برایت
هیچ کس چون او گرامی نیست
بی گمان باید همین باشد...
آری، تو آنکه دل طلبد آنی.
اما
افسوس!
دیری ست کان کبوتر خون آلود
جویای برج گمشده ی جادو،
پرواز کرده است...
در گذرگاه نسيم سرودی ديگرگونه آغاز کردم
در گذرگاه باران سرودی ديگرگونه آغاز کردم
در گذرگاه سايه سرودی ديگرگونه آغاز کردم.
نيلوفر و باران در تو بود
خنجر و فريادی در من.
فواره و رويا در تو بود
تالاب و سياهی در من.
در گذرگاهت سرودی ديگرگونه آغاز کردم.
قاصدک! هان، چه خبر آوردی؟
از کجا وز که خبر آوردی؟
خوش خبر باشی، اما، اما
گرد بام و در من
بی ثمر میگردی.
ای نورِ خدا در نظر از رویِ تو ما را
بگذار که در رویِ تو ببینیم خدا را!
تا نکهتِ جانبخش تو همراهِ صبا شد
خاصیتِ عیسیست دمِ باد صبا را
آگاه ز هر بگو مگوی هم.
هر روز سلام و پرسش و خنده،
هر روز قرار روز آینده.
عمر آینه ی بهشت، اما ... آه
بیش از شب و روز تیر و دی کوتاه
اکنون دل من شکسته و خسته ست،
زیرا یکی از دریچه ها بسته ست.
نه مهر فسون، نه ماه جادو کرد،
نفرین به سفر، که هرچه کرد او کرد!
لحظه ی دیدار نزدیک است.
باز من دیوانه ام، مستم.
باز می لرزد، دلم، دستم.
باز گویی در جهان دیگری هستم.
های! نخراشی به غفلت گونه ام را، تیغ!
های، نپریشی صفای زلفکم را، دست!
وآبرویم را نریزی، دل!
- ای نخورده مست-
لحظه ی دیدار نزدیک است.
نفسِ خرم باد صبا
از بر یار آمدهای مرحبا!
قافله شب چه شنیدی ز صبح
مرغِ سلیمان! چه خبر از سبا؟
بر سر خشمست هنوز آن حریف
یا سخنی میرود اندر رضا؟
از در صلح آمدهای یا خلاف
با قدم خوف روم یا رجا؟
بار دگر گر به سر کوی دوست
بگذری ای پیک نسیمِ صبا
گو رمقی بیش نماند از ضعیف
چند کند صورت بیجان بقا؟!
آن همه دلداری و پیمان و عهد؛
نیک نکردی که نکردی وفا!
لیکن اگر دور وصالی بود؛
صلح فراموش کند ماجرا
تا به گریبان نرسد دستِ مرگ
دست ز دامن نکنیمت رها...
سعدی#
🍁🍂🍁
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
13 ساعت پیش
13 ساعت پیش
13 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز