گلم یه راهکار بهت میدم
زیاد ببرش به مراکز خرید که جمعیت توش زیاده ولی با نی نی تو کاری ندارند !
خونه کسی میری که میدونی غریبگی میکنه ، بدون هیچ خجالتی به همه بگو اصلا بهش نزدیک نشن تا به محیط و آدماش عادت کنه
من خونه دایی ام رفتم تا دایی ام اومد بغلش کنم بچه رو ازش دور کردم و گفتم نه دایی شرمنده ام بخدا اگه گریه رو شروع کنه مجبورم همین الان برگردم خونه ام بزارین عادت کنه
کسی جلو نیومد بعد دو ساعت واسه همه دست و پا میزد و بغل بعضی هاشون میرفت ولی خوب زود نق میزد البته برای دختر من این خیلی پیشرفت بود
در ضمن وقتی میری جای بچه رو جوری بگیر که کامل به طرف خودت و کامل تو بغلت باشه که با ورود به جایی با غریبه ها صورت به صورت نشه
من خونه مامانم هم به همه خواهرام و برادرم گفتم و اونا هم رعایت کردند
البته بیشتر مشکل دختر من خانواده شوهرمه! از بس به این بچه سر نزدند و بیخیرند ، حالا فردا دعوتشون کردم خونه خودم که بچه ام اول تو خونه خودم باهاشون برخورد داشته باشه بعد برم خونشون
البته میدونم خانواده شوهرم شعور ندارند و اصلا رعایت نمیکنند واسه همین گفتم بعد از اینکه اخلاق دخترم اینجوری شده بار اول تو خونه خودم باشه که بتونم آرومش کنم طفلی رو
عزیز دلم من با این راهکارهایی که گفتم دخترم خدا رو شکر خیلی بهتر شده ،قبلا تا در و دیوار غریبه میدید میزد زیر گریه
اینکه ببریش مراکز خرید و فروشگاهها بزرگ خیلی موثره
کاش می شد زندگی را هم عوض کرد٬ مثل «چایی» وقتی که سرد می شود…