سلام من یک نوجوان ۱۷ ساله هستم
من به این خاطر اومدم اینجا چون فکر کردم اکثرا اینجا خانم هستن و بتونن کمکی بهم بکنن
تا این عمری که از خدا گرفتم هیچوقت هیچ پسری از من خوشش نیومده، وقتی بیرون میرم انگاری وجود ندارم
همه اطرافیان میگن قدم بلنده و قیافم خیلی خوبه تنها مشکلم اضافه وزنمه که اون اصلا به چشم نمیاد مطمئنم به چشم نمیاد دخترایی هستن که اضافه وزنشون بیشتر از منه ولی کلی خاطرخواه دارن
همیشه توی هر جمعی دخترا از خاطرخواهاشون میگفتن ولی من با حسرت فقط نگاه میکردم چون حتی یه نفرم دورم نبوده
خسته شدم از این وضعیت توی سنی که بااااید در مرکز توجه جنس مخالف باشم نیستم
حالم از خودم بهم میخوره...
لطفا کمکم کنید خودتونو بزارید جای به دختر ۱۷ ساله، در اوج جوونی افسردگی گرفتم😔😔
خانوادم هرکاری میکنن ولی کمکی از دستشون بر نمیاد، داشتن وقت روانشناس میگرفتن که کرونا اومد
یه دوست دارم با اینکه ۱۰ سانت از من کوتاه تره قیافم کاملا در سطح من هست ولی کلیییییی خاطرخواه داره بعدش با افتخار از بی محلی هایی که بهشون میکنه میگه
دردمو به هیچکس جز خانوادم نمیتونم بگم
امروز دلمو زدم به دریا، خسته شدم از اینکه هرشب باید بی صدا گریه کنم و حرفای دوستامو توی ذهنم مرور کنم و از خودم حالم بهم بخوره
لطفا کمکم کنید😔😔