درد یعنی اینکه
زیر آورا کسی بمانی
که قرار بود تکیه گاهت باشد
یارم به یک لا پیرهن👗 خوابیده زیر نسترن🌺
ترسم که بوی نسترن 🍃، مست است و هوشیارش کند🌌
ای آفتاب🌞 آهسته نِهْ پا در حریم یار من 💖
ترسم صدای پای تو خواب است و بیدارش کند
یار با ما بیوفایی میکند
بیگناه از من جدایی میکند
شمع جانم را بکشت آن بیوفا
جای دیگر روشنایی میکند
میکند با خویش خود بیگانگی
با غریبان آشنایی میکند
جوفروش است آن نگار سنگدل
با من او گندم نمایی میکند
یار من اوباش و قلاش است و رند
بر من او خود پارسایی میکند
ای مسلمانان به فریادم رسید
کان فلانی بیوفایی میکند
لایک دارید
متشکرم
جالب بود
پیراهنی از برگ گل بهر یار دوختم
آنقدر لطیف است آن بدن ترسم که آزارش دهد
پروانه پر نزن اندر حریم یار من ترسم صدای شهپرت قدری دل آزارش کند
ای گربه خوش خط و خال امشب نبا بالین یار
ترسم صدای پای تو خواب است و بیدارش کند
شما رشته تون ادبیات؟
من دبیر ادبیاتم چون تو یه رابطه شکست خوردم دیگه از شعر بدم میاد☹🖤 اصلا ذوق شعریم پریده
استخوان سوزِ سیاهےِ زمستان شده ام
بلکه نوروز بیاید به بهارم برسم...
استاد شهریار🌱
ای یار ناسامان من
از من چرا رنجیده ای
ای درد و ای درمان من
از من چرا رنجیده ای
ای سرو خوش بالای من
ای دلبر رعنای من
لعل لبت حلوای من
از من چرا رنجیدهای
از من چرا رنجیده ای
گر من بمیرم در غمت
خونم بتا در گردنت
فردا بگیرم دامنت
از من چرا رنجیده ای
بنگر ز هجرت چون شدم
سرگشته چون گردون شدم
وز ناوکت پرخون شدم
از من چرا رنجیده ای
چ شعر خوشملی
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز