داستان زندگی من

ادامه اش رو هم نوشتم میام کپی میکنم واستون

نوجوان شدم

یه دختر نوجوان شدم قد بلند و سبزه ولی قیافه ام داشت بهتر میشد.

به درس بی نهایت علاقمند بودم و شاگرد ممتاز درکنار درس ورزش و کارهای هنری هم میکردم

واسه استعداد یابی رشته ورزشی اومدن به شهر مامنم چون قدم بلند بود قبول شدم

تو یه چشم بهم زدن دیدم شدم ملی پوش یه رشته ورزشی(اسمشو نمیگم چون شاید کسی تو سایت منو بشناسه)

مربی تیم یه اقای خارجی بود و همش میگفت خیلی استعدادت خوبه واسه این ورزش,خلاصه یه پام تهران بود تو ورزشگاه یه پام شهر خودم 16ساله بودم و بی نهایت شاداب و فعال و ر از اعتماد به نفس

بخاطر مسائل مختلف بچه های شهر ما بعداز یکسال اردو توی تیم ملی از اردو خط خوردن و من شکست بزرگی خوردم و از طرفی خانوادم هم دیگه نزاشتن پیگیر علاقه ام یعنی ورزشم بشم.

نشستم به درس خوندن و دانشگاه دولتی قبول شدم

جوانی

توی دانشگاه با یه پسر دوست شدم اولش با شوخی بود و همه چی الکی ولی کم کم عاشق شدیم هردو

مث دیوونه ها دوست داشتیم همو

الان داره گریم میگیره از گفتنش

دوسش داشتم و اونم خیلی دوسم داشت

چهره و لبخند دلنشینش هنوزم یادمه هنوزم عاشقشم

تفاوت فرهنگی و مالی خیلی داشتیم

درسته خواهرای منم همه کارمند بودن و شاغل ولی خانواده اون بازم بالاتر بودن

راضی نبودن با منی که پدرم نبود و پیش یه زن دیگه بود پسرشون ازدواج کنه

شب و روز کار پسره شد گریه و التماس که بزار تنها بیام خواستگاریت

گفتم نه من نمیتونم بدون خانواده قبولت کنم اما ای کاش میکردم

گفتم برو و با حرفام که به عمد بود دلشو شکستم

به چشم به هم زدنی شوهرم دادان توی 18سالگی

اولش نمیفهمیدم چی به چیه همه چیز بچه بازی بود

بعداز ازدواج

بعداز ازدواج فهمیدم این پسری که حالا شوهر منه قبل از من یکیو عقد کرده ولی ثبت دفتری نکرده خلاصه درگیر شدیم و گفتم من نمیتونم با دروغت کنار بیام باید جدا بشم

شوهرم افتاد به التماس که من بچه بودم این بلا رو خانوادم سرم اوردن

خلاصه پدرمم منو زد و از خونه انداخت بیرون و من بی سرپناه موندم

برگشتم خونه شوهرم

طلاهام رو فروخت مهر اون دخترو داد و طلاقش داد.

شوهرم گفت تو این شهر کار نیست بیا بریم تهران.گفتم چجوری خونه ها گرونه پول نداریم گفت بریم سرایداری

خلاصه یه روز اومد وسایلامو گذاشت خونه مادرم و منو برداشت برد سرایداری تهران

رفتیم توی یه خونه گفتن شوهرت بیرون کار کنه و تو توی خونه

فرداش یه مرد 40ساله رو تخت خوابیده بود مریض بود گفتن باید اینم جابجا کنی و کارها رو هم از اشپزی گرفته تا نظافت تو بکنی

گفتم چشم و شب که شوهرم اومد کلی گریه کردم گفتم منو از اینجا ببر گناه دارم من اینهمه درس خوندم بیام زیر مریض مردمو تمیز کنم؟

خدا دلش به حالم سوخت یه سرایداری خوب پیدا کردیم و رفتیم اونجا

شوهرم میرفت با ماشینش کار میکرد منم کارهای خونه رو واسه اون خانواده انجام میدادم,دو سالی اونجا بودیم ولی خونه رو تخریب کردن و ما رفتیم پیش یه خانم و آقای دکتر

خانواده خوب و محترمی بودن و با شوهرم شبانه روز کارهای اونارو انجام میدادیم

خلاصه یهو دیدم باردار شدم24سالم بود که دخترم به دنیا اومد تمام دنیا مال من بود انگار

بعداز چند ماه خانم دکتر که دید من نمیتونم زیاد کار کنم واسشو بهمون گفت برید و ما هم رفتیم.

چند ماهی مستاجر بودیم توی تهران ولی برگشتیم شهر خودمون و شوهرم یه مغازه باز کرد که اونم ضرر شد و جمع کرد

بخاطر نداشتن پول پیش مجبور شدیم خونه مادرم زندگی کنیم ولی چه حرفهایی که خواهر برادرام نزدن....

ما به بدترین شکل از خونه مادر اومدیم بیرون

توی همین حین فهمیدم باردارم

هرکاری کردم سقط نشد

خلاصه خونه اجاره کردیم و پسرم هم بدنیا اومد

شوهر بیکار و افسرده شد و یکبار خودکشی کرد ولی سریع رسوندمش بیمارستان.

بعداز چند ماه یه زمین داشتیم فروختیم به پدر شوهرم و همسرم مارو شهرستان گذاشت و خودش رفت تهران واسه کار.

خلاصه منم چون رشته مرتبط داشتم دنبال کارهای مجوز مهدکودک رفتم

مجوز گرفتم و یک وام40تومنی

مهدکودکم رو باز کردم و الان مدیر مهد و شغل خودمم.

ولی خب کمی و کاستی های زندگیم زیاده مثلا شوهرم بهم خیانت کرد 3بار اعتیادش رو ترک دادم ولی باز مصرف کرد بهم تهمت میزنه و حرفهای زشتی میزنه بهم

ولی من فقط بخاطر بچه هام تحملش میکنم.