در مورد کوچیکترین چیز زندگیم با کسی صحیت میکنم
استرس میگیرم هی میگم چرا گفتم چرا گفتم
بچه ها منظورم چیزای خصوصی نیست
ساده ترین چیز ها مثلا دلیل اینکه خوابم میاد امروز بخاطر اینکه که دیشب مهمون داشتم همین چیزا کوچیک هم گفتنش منو استرسی میکنه
اصلا دوست دارم با کسی زیاد صمیمی شم اون صمیمی شه مهم نیست از سنگ صدا در میاد از من نه در گفتن حرف های دیگران
ولی در مورد خودم اصلا دوست ندارم صحبت کنم چند مدت خواستم بر خلاف خودم عمل کنم الان دارم دیونه میشم چند روزه استرس گرفتم
مثل# _من_احمق_نباشی 😑
چیکار کنم
حتی در مورد شوخی هم اینطورم
شوخی زیاد میکنم از خودم بدم میاد
دوست دارم اتو کشیده باشم😑
حالا مگه چی میشع تعریف کنی
بهتر.من ارزوم بود اینطوری باشم
همکار من مثل شماس... منم مدتهاست دیگه باهاش حرف خاصی نمی زنم.
تا حدی منم اینجوریم
عزیزم بهتر نیست آرامش داشته باشی.حرف واسه گفتنه شما هم که داری میگی خصوصی هامو نمیگم حرف روزمره تو میگی.عیبی نداره بابا
منم اینجور وسواسیو دارم
وسواس فکری داری گلم
تجربه داشتي كه به كسي اعتماد كني بهت خيانت كنه؟؟؟بنظرم وسواس داري
عزیزم برو پیش روانشناس اون مطمعنا میتونه کمکت میکنه
منم مثل توام با دوز پايينتر اصلا دوس ندارم درمورد زندگيم به كسي چيزي بگم حتي كوچيكترين مساعلي ك تو خونمون پيش مياد
منم اینجورم نه دوست دارم زیاد شوخی کنم نه از زندگیم بگم با اینکه فشار بهم میاد بعضی وقتا اما به محض حرف زدن پشیمون میشم
