من بیماری دوقطبی دارم
و توی بخش اعصاب و روان چیزایی دیدم که نابود شدم
چه برای خودم چه دیگران
تازه بخاطر چیزیکه دست خودم نبوده سرزنش میشم
تاریخ و فلسفه خوندم
به این نتیجه رسیدم جهنمی مطلقه
عزیزم💔💔💔💔
این حسِ «دنیا جهنمه» بیشتر از فشار تجربهها و بیماری دوقطبی میاد، نه واقعیت کامل دنیا. وقتی ذهن تو فاز افسردگیه، فقط رنجها رو بزرگ میکنه و بقیه چیزها رو خاموش میکنه.
تو چیزهای سنگین دیدی، طبیعیه اثر بذاره، ولی اون فقط یک بخش محدود از زندگیه، نه کلش.
فقط تو نیستی. خیلیا باهاش درگیرن.
ببخشید گلم مغلطه نکن
وقتی رو کودکان بمب شیمیایی میریزن یا بچه معلول بدنیا میاد....این زندگی چه قشنگی می تونه داشته باشه؟...
اگرم تجربه بیماری دوقطبی باشه....شامل همین زندگی میشه پس می تونیم نتیجه بگیریم جهنمه
رنجهای خیلی شدید واقعیاند، اما از کنارشان بخشهای مهمی مثل درمان، محبت، کمککردن و نجات هم وجود دارد.
ذهن در فشار (خصوصاً دوقطبی) ممکن است فقط نیمه تاریک را ببیند و نتیجهگیری «کل دنیا جهنم است» بسازد، در حالی که این تصویر کامل نیست.
این حس وقتی میاد که با آدم طوری رفتار میکنن انگار ارزش و حقش کمتره.
ولی این بیشتر مشکل نگاه اونهاست، نه ارزش واقعی تو.
محبت اونجاست که آدم دیده بشه، نه له بشه.
شوپنهاور فیلسوفی بود که به عنوان یه فیلسوف خیلی بدبین یا بهتره بگم واقع بین ازش یاد میشه هم در جوونیش ظاهر جذابی داشت هم ادم ثروتمندی بود پس حرفی که میزنه به خاطر مشکلات شخصی خودش نبود میگفت که سعادت انسان در این است که هرگز به دنیا نیاید!من سالها با همین طرز فکر زندگی میکردم تا اینکه با نیچه اشنا شدم بهم یاد داد که چطوری توی دنیایی به این وحشتناکی دردها و کم بودهارو بپذیرم و به پوچی دنیا خودم معنا بدم.تاثیر عمیقی روم گذاشت باعث شد دنیارو جور دیگه ای ببینم شما که به فلسفه علاقه داری حتما مطالعه کن نتیجش احتمالا برای شما هم خوب باشه
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
18 ثانیه پیش
23 ثانیه پیش
23 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز