ببین من با اون آدم ۴ سال در ارتباط بودم و ۴ سال از بهترین سالهای زندگیم دوران جوانیم رو باهاش در ارتباط بودم ارتباطمون هم خیلی نزدیک بود در حدی که در هفته شاید ۳ یا ۴ دفعه همدیگرو میدیدیم محل کارمون یکی بود و...
وقتی باهاش کات کردم در واقع اون با من کات کرد
من این رو پذیرفتم که باید فراموشش کنم و به زندگی خودم بچسبم
اما به یه واقعیتی رسیدم اونم اینه که هیچ وقت فراموش نمیشه چون من ۴ سال از عمر و زندگیم رو باهاش بودم ر واقع یه مرحله از زندگیم بوده مثل این میمونه که تو بخوای کودکیت رو فراموش کنی خب ممکن نیست🥲
برای همین فقط باید خودتو به زندگی مشغول کنی و سعی کنی بهش فکر نکنی هر وقت که فکرش میاد توی ذهنت خودتو مشغول کارای مختلف کنی در واقع من صبح تا شب میرفتم سر کار ورزش میکردم درس میخوندم کارای خونه رو انجام میدادم انقدر کار میکردم که به مغزم اجازه ندم به اون فکر کنه...
بعد یه مدت به مرور زمان همین طوری توی ذهنم کمرنگ شد.
تقریبا ۶ ماه بعد از رفتنش دیگه به آرامش رسیدم و بهش فکر نمیکردم خیلی کم شده بود افکارم ولی اون ۶ ماه اولی که جدا شدیم تقریباً هر روز میومد تو ذهنم آرامش نداشتم مضطرب بودم و خیلی روزای سختی بود
اگر شما ارتباطتون عمیق نبوده و مثل ارتباط من ۴ سال یعنی طولانی نبوده خوب فراموش کردنشم برات راحت تر از منه..
ولی باید تصمیم بگیری که فراموشش کنی سعی کنی فقط به بدیهاش فکر کنی به خوبیهاش فکر نکنی دلتنگش که میشی بری پیادهروی کنی بری حموم ورزش کنی و کلی کارای مختلف انجام بدی که به مغزت اجازه نده بیکار بشه و ذهنت بره سمت اون..
من بعد از یک سال تقریباً آرامش به زندگیم برگشته بود و فراموشش کرده بودم تا اینکه یه بار اشتباهی میخواستم به یه نفر دیگه پیام بدم به اون پیام دادم.
اما چون با خط جدیدم پیام دادم اون شماره منو نداشت.
و نمیدونست که من کی ام😅
وقتی پیام دادم بلافاصله پیام براش پاک کردم نوشت شما گفتم اشتباه پیام دادم چون خودش خیلی هیز و حبل بود چتو انقدر بام ادامه داد تا یک ساعت داشت با من چت میکرد منم جوابشو میدادم ولی در واقع اون نمیدونست من کی ام..😆
بحثو رسوند به اینجا که از ارتباطهای گذشتش برای من گفت و از خودم هم برای خودم تعریف میکرد😂 میگفت یه زمان با یه دختره دوست بودم که هر دفعه یادش میافتم نفرینش میکنم میگفت تمام وجودشو انگار گوه گرفته بود میگفت حالم ازش به هم میخورد و چهار سال زوری تحملش کردم میگفت هر دفعه یادش میافتم سردرد میگیرم و بعدشم بهم پیشنهاد داد که بیا با هم آشنا بشیم چون از پروفایل و اینا فهمید که من یه دخترم..
اونجا بود که دلم خیلی شکست چون من با اینکه با اون کات کرده بودم ولی هیچ وقت انقدر ازش تنفر نداشتم ولی اون شب بعد یک سال به اون پیام اشتباهی تازه ذات واقعیشو بهم نشون داد من فکر نمیکردم انقدر بد باشه.
بعد از اون پیام اشتباهی که بهش دادم اون حرفایی که بینمون رد و بدل شد دوباره انگار یادش افتادم و دوباره کلی تلاش کردم که فراموشش کنم خیلی سخت گذشت بهم🥲
ولی تو اون دوران خودمو با درس خوندن و ورزش و نماز مشغول میکردم نماز خوندن و حرف زدن با خدا خیلی بهم آرامش میداد.
طبیعیه
هی فرار نکن حتما باید همین راهو بری تا از سرت بیفته
هرچی ام ازش داری نابود کن تو تو گوشی هم پیش خودت
