بیست سالگی برای ازدواج زوده نه

بعدش پشیمون میشی، من مجبور بودم چون از پانزده سالگی خانوادم مجبورم میکردن ازدواج کنم، من با گریه و التماس و قهر تا بیست سالگی مقاومت کردم و آخرش با شوهرم ازدواج کردم، شوهرم خیلی مرد خوب و عالی هست از نظر اخلاقی، ولی برای من خیلی چیزای دیگه مثل استخدام رسمی بودن شوهر و بیمه بودنش مهم بود ولی متاسفانه خانوادم بی سواد بودن و میگفتن کدوممون کارمندی که کارمند بیاد تورو بگیره، الان من یه نقشه بردارم که با پروژهای مهم کار میکنم،حتی هزینهای رفت و برگشت و هتلم میدن تا استانهای مختلف برم ،ولی شوهرم یه فرد معمولی با شغل مزخرف، هنوز که سی چهار سالم شده گاهی برام خواستگار پیدا میشه و من لعنت میفرستم به بی سوادی و بی فرهنگی خانوادم