قبل ازدواج فکر می کردم شوهر داشتن یعنی زندگی عاشقانه مثل فیلما و رمانها
موقع ازدواجم ظاهری کسی رو انتخاب کردم که خیلییی ظاهرشون دوس داشتم اما میبینم اصلا احساسی وجود نداره همش دعواست حسرت بغل و بوس و ابراز محبت تو دلمه
همسرم از محبت هیچی کم نمیذاره
ولی خیلی چالش داریم خستم
همش سرخانواده ها دعواس
اره منم همینطور
زمین تااسمون
این چالشا دعواها اشتیا سگ گربه بودنا نمک زندگی حال میده باید باشه
نه خوبه از تصورم بهتره
چند سالت بود ازدواج کردی؟
اشتباه خیلیا همینه زندگی فقط عشق عاشقی نیس به چیزای دیکه همنیازه
فرق داره اونم اینکه دعوای توی چتمون حضوریه
خودش خوبه مهربون با محبت
درامد عاللی
خوشتیپ
اما انقد با خانوادم مشکل داره که فکر جداییم
به خودشون چیزی نمیگه همش با من دعواشه
خیلی فرق داشت برا من
من حتی ایمانمم رفت باهاش
شوهرم خوبه ولی خانواده شوهر خیلی با تصوراتم فرق داشت همش کسایی رو تصور میکردم که پشتم هستن و دلگرمم به وجودشون ولی به جاش کسایی رو میبینم که انگار هووی من هستن
برای منم زمین تا آسمان فرق میکنه تصوراتم با واقعیت الان
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
-28 ثانیه پیش
-24 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز