ببین اینکه بگیم این سن خوبه یا نه ابن سن مناسب ازدواج نیست
کار درستی نیست
چون از نظر عقلی یکی زودتر به بلوغ میرسه
و احساس مسولیت پذیری میکنه
یکی هم نه
اون پختگی هست مه برای ازدواج مهمه اینکه طرفین مفهوم ازدواج رو درک کرده باشن
زمانی یک مرد میتونه یه زندگی رو اداره کنه که علاوه بر حس نیاز جنسی و مسولیت پذیری در خودش این نیاز رو ببینه که نیاز داره کسی بهش تکیه کنه و از اون فرد حمایت کنه
حدود و حریم زندگی مشترک و ارزشاشد بدونه از رفتار های زن یه شناخت نسبی داشته باشه
داخل زن هم این مورد ها دخیله که فرد داخل خودش این توانایی رو بیینه که زندگی رو سر و سامون بده سیاست این رو داشته باشه که هم تو خانواده خودش و همسرش و پیش همسرش جا داشته باشه
کجا قهر کنه و کجا ناز کنه و بدونه زندکی رو چه لولی میچرخه
مثلا روانشناسی میگه که مردان در زندگی بیشترین نیازشون حفظ شدن اقتدارشون در خانه هست
دیگه اینا نکاتی عست که با چند جلسه مشاوره و کتاب خوندن باید خودشم یادبگیره
داخل زندگی وفاداری از همه چیز مهم تره البته به نظر من
هر چقدر هم نشکل داخل زندگی باشه دو طرف باید به وابسته باشن
بهش بگو حتمن مشاوره بره
وگرنه بله گفتن رو همه بلدن
با چشم باز انتخاب کنه
حتی اگه دوست بوده باهاش بدونه که پسرا خیلی متظاهر هستن
البته اینا نظرات منه
و تقریبا سن ۲۳ سن خوبیه
هر چقد سن بالا تر بره زن افسرده تر و نارحت تر میشه که چرا مثلا مورد های ازدواجشو رد کرده البته این مال افراد ۳۰ به بالا هست معمولن