عشق حقیقی تو لحظهای نمود پیدا میکنه که جاذبههای غریزی کنار میرن...
مثل دخترانی که تو سالهای جنگ با عراق با وجود زیبایی و داشتن خواهان فراوان با جانباز قطع نخاع یا با کسانی که صورت و بدنشون دچار سوختگی شدیدی شده که حتی یک نظر انداختن بهشون برای بعضی دشواره، ازدواج کردند! و عمری با اشتیاق و بیمنت محبوب خود رو تر و خشک کردند.
اون شوق و اشتیاقی که اون دختران رو به چنین ازدواجهایی سوق میده از جنس عشق راستینه.