یکسال و نیم مرخصی بدون حقوق گرفتم تا یکسال خوب بود از یه جایی به بعد دیگه حوصلم سر میرفت حس خوبی نداشتم بچه رو دو سه ساعت میبردم مهد خودمم چون از قبلش عادت داشتم زود بیدار شم کارام رو صبح زود می کردم غذا و گردگیری و ... بعدش گوشی بازی سر یه سال احساس کردم دوست ندارم اونجوری ادامه بدم همسرم پول میداد اما نه اندازه حقوق خودم بالاخره و این استقلال مالیم رو زیر سوال می برد چون از زمان مجردی کار کرده بودم از پدرمم پول نگرفته بودم همونجوری از شوهرمم سختم بود و برگشتم الان خیلی وقتا سختمه با دو تا بچه کمک هم ندارم اما احساس بهتری دارم خدا بزرگه