رفیقم ادم درونگرایی هست،همیشه احساساتشو از چشماش میفهمم،و من به شدت برونگرا هستم،اصلا نمیتونم احساساتمو کنترل کنم و بروز ندم،درکش میکنم و با تمام ویژگی ها و اخلاقیاتش قبولش کردم و بی نهایت دوستش دارم،تنها مشکلم اینه که وقتی ناراحته انگار یه سد دور خودش میکشه نه حاضره درباره ناراحتیش صحبت کنه نه هیچکدوم از دلداری دادن هام روش اثر داره،از ناراحتیش قلبم مچاله میشه دوست دارم حالشو خوب کنم،شدیدا هم رک و کله شقه و از حرف و تصمیمش کوتاه نمیاد،حالا سوال من اینه شما درونگرا هارو چجوری میشه خوشحال کرد؟چجوری میشه بهتون آرامش داد؟چجوری میشه به درونتون نفوذ کرد؟اینم بگم بچه نیستیم هر دو مون بالای سی سال سن داریم