من خودم علاقم همیشه پزشکی بوده و هست ولی عاقلانه که فکر میکنم میبینم بعضیا 2.3 سال پشت کنکور میمونن پزشکی قبول میشن، بعد 7 سال عمومی بخون 2 سال برو طرح شد 9 سال به غیر از پشت موندن. بعدش 4.5 سال تخصص بخون باز 2 سال برو طرح شد 6.7 سال. با اون 9 سال بعد تقریبا 13.14 سال تازه به جایی میرسی که سنت رفته بالا. این موقعیت خیلی خوبیه ولی دیگه جوونیت به پای درس و کشیک و این حرفا رفته. در واقع زندگیت تک بُعدی گذشته چون بخوای نخوای روی بقیه بُعد های زندگیت تاثیرشو میزاره. پزشکی از اون رشته هاییه که از دور قشنگه از نزدیک برای عاشقانش قشنگه و کسایی که به اون صورت دغدغه مالی نداشته باشن. برای همین من رشته هایی مثل دارو و دندون و فیزیو رو ترجیح میدم که هم از لحاظ مهاجرت عالین البته به جز دندون که یکم سخته هم از لحاظ طول تحصیل. حتی اگه بخوای بیشتر ادامه بدی تا مقاطع بالاتر هم امکانش هست اگر نخوای هم میتونی با همون مدرک عمومی کار داشته باشی. به بقیه زندگیتم میرسی. الان دوره ایه که پول خیلی مهم شده ولی من بازم ته دلم عشق پزشکیو دارم نمیدونم اصلا پزشکیو یه طور دیگه ای دوسش دارم. همچنان عقیده دارم آدم تو کاری که بهش علاقه داشته باشه موفق تره. شاید پول و شرایط رشته های دیگه راضیت کنه ولی ته دلت بازم دنباله اونیه که بهش علاقه داشتی