برام سخته یک جورایی که سن ۱۸ و ۱۹ و ۲۰ سالگیم رو اونجوری که باید میگذروندم
نگذروندم 😔
این ۳ سال از عمرم گذشت و من احساس میکنم مفید استفاده نکردم
تو سن ۱۸ سالگی تو مسیر کنکور افتادم
بعد هم پشت کنکور و اینا شدم
بعد هم به جای اینکه کنکوری درس بخونم و نتیجه بگیرم
اما چون درست کنکوری درس نخوندم و به جای درس خوندن کارها و افکار مسخره میکردم و باعث شد سراغ کنکوری درس خوندن نرم
و در اخر هم که نتیجه نگرفتم
ناراحتم
حس پشیمونی و عذاب وجدان و .... اینا درون من هستن و من دیگه نمیتونم به اون دوران برگردم
کسی که میگه من ۱۸ سالمه و فلان یا ۱۹ سالمه یک حسی بهم دست میده که نمیدونم حس حسودیه
حس پشیمونی
حس نا امیدی که من الان دیگه تو اون سن نیستم
خلاصه یک حسی درون قلب و دلم به راه می افته که نمیدونم اسمش و دقیقا چی بزارم
ماه دیگه میشه ۲۱ سالم از شما بزرگتر ها میخوام یک چیزی بهم بگین که با انجام دادنشون بتونم حداقل این ۳ سال رو جبران کنم و تو زندگیم پیشرفت کنم و موفق بشم :)
