اگه مجبور باشین
کسی که متواضعه ،اگه ایرادی توی شما ببینه تحقیر و توهین نمیکنه و خودشو توی شرایط مشابه مثال میزنه که دلداریتون بده، ممکنه از ایرادهای خودش بگه
یا کسی که درباره ی خودش بد حرف نمیزنه، درواقع شاید بهس بشه گفت عزت نفس داره و اگه ایرادی توی شما ببینه ممکن نیست همدردی کنه و بیشتر ممکنه بگه که هیچ وقت همچین اشتباهی نکرده..
مورد دوم به نظر من خب شخصیت محکم تری داره شاید مورد تشویق هم واقع بشه ولی خیلی حالم توی برخورد باهاش بد میشه درصورتی که اون فقط عزت نفس داره!
اون پیک میِ عزیزم نه با اعتماد بنفس
صد در صد ۱
ترکیبی از هردو رو انتخاب میکنم
عزت نفس دومی و همدردی اولی
دومی یه لاشی بیششعور خودبرتر بینه ازش فاصله بگیر
نفر اول، همدردی کردن هنر بزرگیه...میشه هم عزت نفس داشت و هم حس همدردی قوی
من مورد اولم.. به مورد دوم میگم مغرور و از خود راضی! تلاس میکنن با من ارتباط داشته باسن ولی یه رابطه سمی رو میسازن که یا فقط دارن از خودشون تعریف میکنن یا لا به لای کلامشون خیلی سوسکی تمسخر و تحقیر حس میکنم
خیلی خاکی ام.. اهل پز دادن نیستم، همه چی هم دارم، خونه ماشین، ولی با کمترین چیزها فخر میفروشن یا از کمترین کارهاشون کلی تعریف میکنن، در صورتی که من هیچ کاریم برام اونقدر بزرگ نیست، هرکاری میکنم نمیتونم فخر بفروشم و نمیخوام.. نمیدونم چطوری اینطوری شدن، میخوام نبینمشون نمیشه
دانلود اولی🤌🏼
