آدم های خوب ردپاهای ماندگار دارند
تو ردپایت بوی گل نرگس را میداد
با طرح رنگین کمان
روی زمین بود ولی موقع باران کم نمی آورد و میرفت تو آسمان و آسمان را تزئین میکرد
زمینی ها چه در قلبشان چه در چشمانشان تو را میدیدند و بلد میشدن بعد هر طوفان روشنایی هست
روشنایی متفاوت
از آن ها که لبخند میسازند
از آن ها که اشک شوق میسازند
از آن ها که سرزمین خشکیده ی روح را آباد میکرد
درشت قامت نبودی
اما درشت قلب بودی
درشت قلم بودی
مگه میشد محبتی کنی و پاک شود؟
نه
باران هم نمیتوانست ردپایت را پاک کند❤️