دلم..

روح همسرتون در آرامش♥️امیدوارم خدا بهتون صبر بدە

سلام الان دیدم یه تاپیک زدید تا جواب رو تایپ کردم تعطیلش کرده بودید  . 

برای جای خواب فرزندتون بود : 

مدرسه دختران من یه مشاور داره که برامون جلسات ماهانه میذاره . یه نفر دقیقا مشکل شما رو مطرح کرد . تازه دختره بزرگتر بود ابتدایی هستن . بچه شما هنوز کوچیکه . سنی نداره . بچه هایی در شرایط نرمال هم حاضر نیستن در این سن جدا بشن . دیگه بچه شما که اضطراب از دست دادن والد رو تجربه کرده که کاملا طبیعیه که اینجور رفتار میکنه . 

خلاصه که پیشنهاد مشاور مدرسه ما این بود که اتاق این بچه جدا نشه . ولی با پدر در یک رختخواب نخوابند یا تشک های جداگانه و با فاصله روی زمین یا یکی روی تخت یکی روی زمین بخوابند ولی پدر تا هر وقت که خود بچه این تقاضا رو داره در یک اتاق باشه باهاش . فکر کنم برای بچه شما هم کاربردیه این روش

من فکر میکنم به خاطر سنش هست . این شرایط برای دختر شما کاملا طبیعیه .  یه مدت اصلا اصراری به این ماجرا نداشته باشید دو سه سال دیگه جداگانه در یک اتاق بخوابید

بله این بهترین کاره . گاهی زمان خیلی ساده مساله رو حل میکنه . من تجربه مشابه شما داشتم دختر منم با این که با خواهرش در یک اتاق میخوابید یک شب از صدای دعوای شدیدی که توی کوچه اتفاق افتاده بود ترسید . برای اون هم دکتر خطر تشنج داد . منم تا مدتها توی اتاقشون میخوابیدم . هی که بزرگتر شد شرایط بهتر شد الان ۸ سالشه از دختر بزرگم حساس تره ولی خیلی بهتر شده الحمدلله . بعضی بچه ها تحت اتفاقات خاصی که در زندگیشون میفته حساس تر هستن . مثلا من در بارداری دوم درگیر مشکلات شدیدی در خانواده خودم بودم و دایم تحت فشار شدید عصبی بودم و فکر میکنم حساس بودن دختر کوچکم ناشی از همین مساله هست . دختر شما هم یکی از سخت ترین شرایط ها رو تجربه کره از دست دادن مادرش . طبیعیه که چنین رفتاری داشته باشه . ان شا الله بزرگتر که میشه بهتر با مسائل کنار میاد روح همسرتون هم شاد . خداوند به شما توان بده به بهترین شکل فرزندتون رو تربیت کنید