سلام دوستان ...من همسر اولم هفت سال دیوانه وار عاشقم بود طوری که عشقمون تا شهرمون زبانزد شد و شبیه عشق و عاشقی خودمون نه جایی دیدم نه شنیدم ...خلاصه ما ازدواج کردیم و بعد عروسی ورق برگشت شوهرم یکسره خیانت میکرد با زن شوهر دار با دخترای نوجوان ..با مطلقه ...کلا همه ی وقتش هرزگی شده بود ... خیلییییی برای زندگی تلاش کردم و من یک درصد مقصر نبودم ...تا اینکه آخر خودش ولم کرد و رفت ...یه چیز خیلی عجیبی که توصیفش برام سخته...چند سال گذشت و من دوباره ازدواج کردم با یه مرد خوب الان سه ماهه زندگی مشترکمونو شروع کردیم خداروشکر مرد خوبیه ...اما تا کوچکترین سوء تفاهمی میشه من استرس میگیرم میگم نکنه اینم ولم کنه بره ... دوباره آبروریزی بشه ...همش تأثیرات زندگی قبلمه و سختیهایی که کشیدم و شوک هایی که بهم وارد شد ...میگم وقتی اون زندگی با اون همه عشششق تقدیر بود که جدا بشه ...هیچ چیز دیگه ای بعید نیست...توروخدا آرومم کنین دلداریم بدین شما نمیدونین من چه سختیهایی کشیدم 😔
عزیزم ان شاءالله خدا دلت رو اروم کنه. دوست داشتی تاپیک اخرم شرکت کن
چرا پیش خودت نمیگی خدا داره جبرانمیکنه برام
حق داری.منم همسرم عید یک ماه من و پسرم رو ول کرد بخاطر خواهرش
هر کاری میکنم یادم نمیره
هرگز...دقیقن حس تورو دارم.هی از خودم میپرسم کی دوباره قراره این اتفاق بیفته
نگران نباش سعی کن از زندگیت لذت ببری
راحت باش عزیزم رفتنی میره موندنی میمونه بیخیال باش و لذت ببر
همسر اولت احتمالا اختلال شخصیت مرزی یا شخصیت هیجانی_نمایشی چیزی داشته که اینا خیانتکار هستن و بشدت جذاب برای خانوما. خب طبیعیه که عاشقش شی البته تا وقتی زیر یک سقف نرفتی!! بعده ها که مشکلاتشون آشکار میشه دیگه راهی جز طلاق نداری
در مورد همسر دوم ایشالا ازدواجتون عاقلانه بوده و نه هیجانی و الان شما تو تله رهاشدگی افتادی و میترسی. درمانش هم زمان بره. عزت نفست رو ببر بالا. بپذیر که آدما میان و میرن و این فاجعه نیست. کلا نیاز به طرحواره درمانی داری شما
