بازم حاملم

بکشید ما را ملت ما بیدار تر میشود🖤شعارهامونم عوض نشد✋شهادت رهبر من رو خیلی ناراحت کرد،شکستم، مثل یه ادمی که یتیم شده ولی بلند شدم چون شهادت اغاز زندگیه و الان وقت عزاداری نیست.خداروشاکرم که رهبرم شهید شد،حیف بود مرد بزرگ و شجاعی که همیشه حواسش به ما بود، و حتی فرار نکرد و به مخفیگاهش پناه نبرد، به مرگ طبیعی فوت کنند.اسم پدرمون باید جهانی میشد، باید همه دل هامون یکی میشد. اقامون با افتخار شهید شد و حالا ما با هم متحد شدیم.اتحاد الانمون، برکت شهادت اقامونه اثره خونیه که به ناحق ازشون ریخته شد.این شب ها بیشتر از هر موقع دیگه ای به مردم کشورم افتخار میکنم. به همسایه مون افتخار میکنم، به دوستم، به خانواده ام، به تک تک ادم های محله مون،به مردم کشورم....وقتی میبینم دختر عمه ام که سالیانه کشف حجاب کرده الان به احترام ما و شهدامون حجاب میکنه ، معنای واقعی اتحاد رو میفهمم.وقتی میبینم همسایه ای که تاحالا ندیدم بره راهپیمایی، این شب ها یه پرچم دست بچه هاش میده و پا به پای ما میاد تجمع و شعار علیه ظلم میده .وقتی میبینم کافه محله که اهنگش کل محله رو میگرفت، شبای عزاداری مون، قهوه رایگان به مردم میدهوقتی میبینم دختر بیحجاب محله با حقوقی که کلی براش زحمت کشیده، عکس رهبر چاپ میکنه و بین ماها پخش میکنه.یا اون نوجوان هایی که تا دیروز وقتی من رو میدیدند بهم تیکه مینداختن، الان شدن رهبر های کاروان های عزاداری مون.همه اینا دلم رو گرم میکنه به برکت خون پدر شهید مون.و مطمئنم خون شهید دل ها رو کن فیکون میکنه.این شب ها من و مردم کشورم با هم یکدل شدیم،با هم برای رهبرمون گریه کردیم،با هم برای دانش اموزان شهید مون عزاداری کردیم، با هم به نیروهای نظامی مون افتخار کردیم، با هم یکصدا شدیم و امروز در نقطه ایستادم که مردم حقیقی کشورم رو شناختم.هممون یه چیزی میخوایم، اونم شکست ظالم و خفت وطن فروشه . و قطعا روزی این خواسته مامحقق میشه و این جنگ هم با همه سختی هایی که داره، با پیروزی تموم میشه. و اینبار ما تا اخرین توان پای کار کشور مون میمونیم. چون چیزی برای از دست دادن نداریم، از جان عزیز تر داشتیم که شهید شد.... حالا ماییم و قدرتی که امام و رهبر شهید مون بهمون دادن. ملتی که تا لحظه اخر پای کشورش میمونه. ما ملت ایران، ملت امام حسینیم. تا اخرین نفس از خون شهید هامون دفاع می کنیم.