جایی برم که هیچ تظاهری نباشه
هیچ بی معرفتی نباشه
مجبور نشم آدمایی که غیر از تحقیر و دل شکستن کاری بلد نیستن رو تحمل کنم
مجبور نشم بابت چیزایی که دست خودم نبوده ب کسی جواب پس بدم
مجبور نشم
آدمای فرصت و دورو رو تحمل کنم
خودم باشم و خودم
و یکی باشه مثل این فیلما گاهی با هم حرف بزنیم
چایی بخوریم
درد و دل کنیم
گریه کنیم
فیلم ببینیم
و...
هی دنیای بزرگ خواسته ی بزرگیه؟
من فقط دیگه نمیخوام آدمایی که روح و روانم رو نابود کردن ببینم
😊😇🤗
اسم کاربریت منو یاد ادریانا چیچک میندازه😂
ادمایی که روانت رو نابود کردن رو نابود کن این راه خوشبختیه
بخشش کار ادمای ضعیفه
چون بخشش واقعی وجود نداره
مگه میشه من بزنم تو گوشت فحش خارمادر بهت بدم تحقیرت کنم بعد تو از ته قلبت منو ببخشی
نه فقط از روی ضعف میتونی ادای بخشیدن رو در بیاری
پس بهت توصیه میکهم انتقام بگیر
عزیزم میشه ولی شرط داره
اینکه طرف از ته قلبش پشیمون باشه و دیگه هیچ وقت اون تجربه رو برات تکرار نکنه اما متاسفانه دوروبریای من حتی خودشونو مقصر نمیدونن چ برسه به پشیمونی و هزاران بار تکرار میکنن
منم دوست دارم برم فقط
