به نظرمن سعادت همون احساس رضایت از شرایط فعلی زندگی ولذت بردن از اون هست یکی در خانه ی پنجاه متری همان رضایتی رو داره که یک فرد در خانه ی پانصد متری دارد واینها هردو سعادتمند هستند و مثال هایی از این دست سعادت یک چیز درونی وذهنی هست وهر کس با مدیریت فکر ودهن خودش می تونه با حداقل امکانات احساس رصایت کنه کما اینکه عده ی بسیاری از مردم هم با وجود اینکه شرایط مالی عالی فرزندان سالم وسربراه و شرایط خوب دیگه ای دارند بازهم احساس سعادت نمی کنند البته هیچ کس احساس سعادت صد درصد نداره انگار انسان همیشه یک گمشده ای داره که که در پی اون هست وهمیشه یه احساس غم عجیبی در وجود انسان هست