«آقام علی واریدی ایچدیم باده نی
ایتیرمیشدیم یاخچی تاپدیم جبهه نی
حق اوجالتدی بو تۆرکمان زادهنی
آچ قولاغؽنی ائشیت سؤزلریمین بیر بیرینی»
ترجمه: در محضر مولایم علی باده را نوشیدم
راهم را گم کردن بودم خوشبختانه پیدایش کردم
این «تورکمان زاده» را حق به این مقام رساند
گوش هایت را تیز کن و تک تک حرف هایم را آویزه گوشت کن
شعری که نوشتم یکی از اشعار شاه اسماعیل صفوی اردبیلی در کلیات اشعار خطائی هست