امام صادق صلوات االله عليه فرمودند:
چه مي شود که يکي از شما وقتي که سينه او
از امري تنگ مي شود اين کار را انجام نمي
دهد که: قرآن را بدست مي گيرد در حالي
که مصمم به کاري است که از نزد خداوند تقاضا دارد سپس سوره حمد را سه مرتبه و
سوره توحيد را سه مرتبه و آيه الکرسي را
سه مرتبه و آيه عنده مفاتح الغيب (آيه 59
سوره انعام) را سه مرتبه و سوره قدر را سه
مرتبه و سوره کافرون را سه مرتبه و سوره
ناس و فلق را هر کدام سه مرتبه بخواند و با
توجه به قرآن بگويد:
«الهم انی اتوجه الیک بالقرآن العظیم من فاتحته الی خاتمته و فیه اسمک الاکبر و کلماتک التامات یا صامع کل صوت یا جامع کل فوت و یا بارئ نفوس بعد الموت یا من لا تعشاه الظلمات و لا تشتبه علیه الاصوات اسالک ان تخیر لی بما اشکل علیه به فانک عالم بکل معلوم غیر معلم بحق محمد و علی و فاطمه و الحسن و الحسین و علی السحاد و محمد الباقر و جعفر الصادق و موسی الکاظم و علی الرضا و محمو الجواد و علی الهادی و الحسن العسکری و الخلف الحجه من آل محمد» خدايا من به وسيله آغاز تا پايان قرآن به
سوي تو متوجه مي گردم و اسم اعظم و
کلمات کامل تو در قرآن است، اي شنونده
هر صدا و اي جمع کننده هر از دست رفته و
اي ايجادکننده جانها بعد از مرگ و اي کسي
که تاريکيها پرده براي او نمي شود و صداها
بر او مشتبه نمي گردد، از تو درخواست مي
کنم در اين امري که بر من مشکل شده خير
به من برساني چرا که تو به هر معلومي بدون
تعليم عالم هستي به حق محمد و علي و فاطمه و حسن و حسين و علي سجاد و
محمد باقر و جعفر صادق و موسي کاظم و
علي رضا و محمد جواد و علي هادي و
حسن عسگري و خلف حجت از آل محمد
صلوات االله عليهم اجمعين.
سپس قرآن را باز مي کني و از صفحه
دست راستي تعداد کلمه جلاله « االله» را
شمارش مي کني سپس به تعداد آن برگه مي
زني و به تعداد آن از صفحه دست چپ خط شمارش مي کني
سپس به سطر آخر نظر مي کني که در مورد
آنچه اراده کرده اي آن را مانند و حي مي
(�) يابي ان شاء -بحار الانوار ج۹۱ ص۲۲۴